Stichting Eregraf en Monument Oranje Vrijbuiters

Opdat zij nooit vergeten worden!

Algemeen Bestuurslid: Hajo Kerkhof

Hajo Kerkhof is - net als zijn neef Chris Kerkhof - een kleinzoon van Christiaan Kerkhof, hun opa in het verzet die ze nooit gekend hebben.

Ik kan me nog goed herinneren dat mijn vader me er op wees dat hij ondertussen ouder was dan zijn vader ooit is geworden. Ondertussen ben ik op het moment van schrijven royaal de leeftijd van overlijden van mijn grootvader voorbij. Voor mij is het een paradox: hoe ouder ik wordt hoe dichterbij die tweede wereldoorlog voelt. 

En telkens denk ik: "wat zou jij doen?". In de Verenigde Staten is ondertussen een welhaast facistische clown en onbenul tot de machtigste man ter wereld verkozen. Wat doe ik? En dan denk ik aan mijn grootvader Christiaan die bij het uitbreken van deze verschrikkelijke tweede wereldoorlog de beslissing nam om zich aan te sluiten bij het verzet. Daarbij zich zeer bewust van de mogelijke consequenties.

In 1945 beloofden we elkaar: "Dit nooit weer!" Maar wat gebeurde er eigenlijk tijdens de oorlog op de Balkan tussen 1991 en 2001, toch onze naaste buren in Europa? Wat te denken van de Rwandese genocide in 1994? Naar schatting zijn in een periode van 100 dagen tussen de 500.000 en 1-miljoen Hutu's en Tutsi's vermoord.

Zoals neef Chris al schreef: onverdraagzaamheid, vooroordelen en te weinig begrip voor anderen leiden tot veel ellende in deze wereld. En het veranderen van de mentaliteit van mensen om deze onverdraagzaamheid en vooroordelen om te buigen lijkt een welhaast onmogelijke opgave. Daarom ben ik ook zo ingenomen met de inspanningen van mijn Oom Henk om de jeugd op de hoogte te brengen van het leed dat voortkomt uit onverdraagzaamheid en vooroordeel. Henk kan dat (nog steeds!) uit eerste hand vertellen en dat is buitengewoon waardevol want de jeugd heeft de toekomst. Henk overbrugt hiermee vele generaties en daarom is de adoptie van 'ons' monument door de Utrechtse Schoolvereniging ook zo belangrijk. Als opleider (Sr. Instructeur) op een Regionaal Opleidingscentrum in het zuiden van het land ken ik als geen ander de waarde van dat bewustwordingsproces.

En "de mensen" dat zijn wijzelf.